درباره ي سرزمين من:

                                  سيستان وبلوچستان

                                «سفر به طبيعتي ناشناخته ، تاريخي كهن»

 

استان سيستان وبلوچستان بين 25 درجه و 3 دقيقه تا 31 درجه و 28 دقيقه عرض شمالي و 58درجه و47 دقيق تا 63 درجه و 19 دقيقه  طول شرقي در جنوب شرقي ايران دارد.آب و هواي استان از نوع بياباني و حداكثر دماي سالانه بالاي 40 درجه سانتيگراد است.زاهدان سردترين شهر و ايرانشهر گرمترين شهر استان مي باشند،نوسانات رطوبت ، وجود بادهاي موسمي همچون بادهاي معروف به صد وبيست روزه ،باد هفتم يا گاو كشي ،ريزش هاي جوي واختلاف دما در 24 ساعت به استثناي نواحي معتدل سواحل درياي عمان شرايط خاص اقليمي ،پوشش گياهي و جانوري ، ناظر بديعي را بوجود آورده.                                             استان سيستان وبلوچستان يكي از استان هاي غني كشور به لحاظ داشته هاي فرهنگي ،باستاني،صنايع دستي وگردشگري ميباشد ، علاوه بر اين، تنوع قومي و مذهبي تعامل فرهنگي بسيار زيبايي را خلق كرده كه حخود گواهي بر تمدن وفرهنگ قوي يكايك اقوام ايراني در همزيستي، احترام به انسانها و انديشه هايشان است.اينان چنان تعامل و تبادل فرهنگي حسنه اي را در كنار هم تجربه كرده اند كه يكپارچگي شان پنداري فرهنگي نور در ادامه ي فرهنگ ايراني شان پديد آورده است.                                                                 آنچه در پي مي آيد حكايت قطره ايست از دريا:

شهرستان زاهدان: شهرستان زاهدان مركز استان سيستان و بلوچستان داراي مساحت 36581 كيلومتر مربع است. از شمال به استان خراسان جنوبي و از شمال شرق به شهرستان زابل و از غرب به استان كرمان و از جنوب به خاش و ايرانشهر و از شرق به به كشورهاي افغانستان وپاكستان محدود مي شود.فاصله شهرستان تا پايخت 1605 كيلومتر مي باشد نام قديم آن دزد آب كه در سال 1315 به زاهدان تغيير يافت .داراي 4 بخش مركزي،ميرجاوه، كورين، نصرت آباد و3 شهر زاهدان  و ميرجاوه و نصرت آباد و8 دهستان به نامهاي حرمك، مركزي، لاديز، شورو، ميرجاوه، نصرت آباد، دومك و كورين است.

جاذبه هاي طبيعي استان:

شهرسوخته:در56 كيلومتري زابل قرار دارد اين شهر بزرگ با5000 سال قدمت شناسنامه پر افتخار سيستانيان ميباشد. اولين و بزرگترين استقرار شهر نشيني در شرق فلات ايران كه با توجه به بررسي هاي به عمل آمده كمتر ابراز جنگ به آن كشف شده.گورستان شهر سوخته با25هكتار و وسعت و 40000 گور به عنوان  يكي از وسيعترين گورستان هاي قبل از تاريخ كمك زيادي به پژوهش در روند شكل گيري تمده حاشيه هيرمند و نوع اعتقادات ساكنان آن ميباشد.گفته ميشود كه تمدن كل جهان از شهر سوخته شكل گرفته است.

درياچه هامون:بزرگترين پهنه ي آب شيرين ايران در مواقع پر آبي است كه به سه قسمت هامون هيرمند، پوزك، صابري تقسيم ميشود در اوستا از آن با نام كيانسه درياچه مقدس نام برده شده است.

كوه خواجه:تنها عارضه دشت سيستان ميباشد كه به وسيله مواد اتشفشاني سخت در 30 كيلومتري غرب زابل وسط درياچه ي هامون شكل گرفته است وداراي 615 متر ارتفاع ميباشد.

كوه تفتان:تفتان تنها آتشفشان نيمه فعال در جنوب شرق ايران در فاصله 50 كيلومتري شمال شرقي شهرستان خاش با فوران دود گوگرد استتفتان با3941 متر ارتفاع از سطح دريا سبب تلطيف هواي اطراف گشته و به همراه پوشش گياهي، چشمه هاي آب معدني سرد و گرم ،درياچه زيبا بر فراز كوه،هرساله بسياري از گردشگران از دور ونزديك به خود جلب ميكند.

 

كوههاي مينياتوري: اين كوهها از ديدني هاي حيرت انگيز چابهار است كه به موازات ساحل از منطقه كچو تا نزديك خليج گواتر كشيده شده و از پديده هاي ‍ژئومورفولوژي اين ناحيه است.

گلفشان:در شمال غرب چابهار و در 20كيلومتري روستاي كهير در زميني مسطح دو تپه كوچك گلفشان ويك تپه ي بزرگ به ارتفاع50 متر وجود دارد. گل خروجي از اين تپه به رنگ خاكستري فشرده و سرد از جنس رس و مارن به همراه گاز ميباشد و هنگام خروج از تركيدن گاز صدايي شنيده مي شود. از جاذبه هاي شاخص اين شهرستام ميتوان چشمه شورعين، مناظر زيباي دريا و اسكله را نام برد.

صنايع دستي

سوزن دوزي بلوچ:سوزن دوزي عبارت است از كارهاي دست دوزي كه تنها با مدد دستان توانا و فكر خلاق هنرمندان بر عرصه پارچه جاودان ميگردد . اين هنر در بلوچستان پيشينه اي دراز دارد وميتوان آن را عصاره ي درد دلهاي زنانه و بازتاب خاطرات تلخ وشيرين قومي در طول تاريخ برشمرد كه خود آميزه اي ذهني از آهنگ و ريتم حركت دستها گرديده است ومنجر به پديد آمدن آثار جاودانه بر تار و پودي سرد و بي روح ميگردد.

خامه دوزي:اين نوع سوزن دوزي خاص منطقه سيستان است كه نقوش آن توسط نخ ابريشمي يا پنبه اي كه معمولا به رنگ سفيد است بر روي پارچه پنبه اي يا كتان دوخته ميشود.نقوش با توجه به دوختشان حالت برجسته بر روي پارچه دارند كه بسيار زيبا مينمايند.

سياه دوزي:نوع ديگر سوزن دوزي در سيستان است كه در آن از نخ سياه ابريشمي استفاده ميشود و در روي لباس مورد استفاده قرار ميگيرد.

سفالگري: كلپورگان مركز توليد نوعي سفال در بلوچستان است .نوع خاص سفال كلپورگان در ايرانكاملا مشخص است وشباهتي به سفالهاي ديگر مناطق ايران ندارد. اين سفال توسط زنان بلوچ ساخته ميشود.گل به دست زنان شكل ميگيرد و با ابزار چوبي تراش داده ميشود و از سنگي به نام تيتكوك كه از كوه بيرك در نزديكي كلپورگان به دست مي آيد وبا هم آميزي آب تزئين ميشود.

حصير بافي:صنعت حصير بافي كه در منطقه سيستان با گويش «اصيل بافي» و در منطقه بلوچستان «تگرد» تلفظ ميشود از نظر ماده ي اوليه تفاوت زيادي با هم دارند.1_از ني نيزار 2_از برك درخت خرما

زيور آلات:طلاسازي هنري درخشان وجاودانه است كه اهميت زيادي در زندگي و تاريخ بشر داشته است وجود كوره هاي ذوب در اين ديار كه شايد قديمي ترين كوره هاي ذوب در جهان باشد نشان از قدمت هنر فلز سازي در اين منطقه است.زيور آلات معمولا براي خود آرايي استفاده ميشود كه جنبه ي مذهبي دارد.تاريخچه ي بيشتر نگاره ها ونقشهاي تزئيني زيور الات به روزگاران باستاني بر ميگردد.اين هنر داراي تنوع محصولات است كه ميتوان به گوشواره ،سينه ريز، النگو، سربند،كپكو، شمس، پارونچ  اشاره نمود.